Informatie Verkadefabriek
Boschdijkstraat 45
5211 VD 's-Hertogenbosch
Kassa: 073 681 81 60
Kantoor: 073 681 81 50 info@verkadefabriek.nl

Sofie Kramer

A Pole Tragedy

Sofie Kramer

A Pole Tragedy

Sofie Kramer

A Pole Tragedy

Sofie Kramer

A Pole Tragedy

I’m pretty when I cry. I’m ugly when I cum. I’m free when I die. Dit is een Griekse tragedie. 

A Pole Tragedy is een zoektocht naar vrouwelijke autonomie en lichamelijke zelfbeschikking in een door mannen gedomineerde wereld. Gefascineerd door Euripides’ beroemde tragedie Iphigenia in Aulis, over het offer van een meisjeslichaam in een mannenstrijd, verkent Sofie Kramer het grijze gebied tussen geweld en erotiek. Met Iphigenia als haar heroïsche alter ego probeert ze zich over te geven aan de zoete dood, in een zweterig duet tussen haar lichaam en een metershoge paal. Ze zet de verhoudingen tussen haar lichaam en de paal op scherp: samen met geluidskunstenaar Mári Mákó bouwde ze haar eigen interactieve danspaal, die zij bespeelt met haar lijf als een muziekinstrument. Het harde, onbeweeglijke, glimmende stuk staal komt tot leven in deze duistere vrouwenfantasie. 

Sofie Kramer is theatermaker en performer en studeerde in 2019 af aan de regie-opleiding van Toneelacademie Maastricht. Vanuit haar grote liefde voor muziek en beeldende kunst ontwikkelde zij een eigenzinnige, sterk beeldende theatertaal waarin muzikaliteit en lichamelijkheid een belangrijke rol spelen. Het vechtende lichaam is een terugkerend thema in haar werk: het lichaam dat vecht tegen de tijd, tegen de zwaartekracht, tegen de blik van de ander. Dat gevecht laat ze zien in interdisciplinaire performances waarin het experiment centraal staat.

Sofie Kramer imponeert met helse fysieke toeren en prachtige tekst

Theaterkrant

Sofie over paaldansen

De ontwikkeling van de paaldanssport die haar weg vond van stripclubs naar sportscholen, ging hand in hand met de emancipatie van vrouwen. En paaldansen is niet voor mietjes: ‘Zeven jaar geleden kwam ik in aanraking met de fascinerende wereld van het paaldansen. Als je het voor het eerst leert, is paaldansen erg pijnlijk – en soms, als je nieuwe bewegingen leert, is het dat nog steeds: bloedende polsen en voeten, gekneusde schenen, brandende dijen.. maar het is ook leuk, heftig en op een bepaalde manier bevrijdend. Maar na zeven jaar rond die paal gedraaid te hebben vraag ik me nog steeds af of het nou zelfexpressie is, of zelfobjectivering?'  

'Ik voel me behoorlijk stoer als ik mijn huid, polsen en schenen opoffer om het werken met een fallisch object als dit onder de knie te krijgen.'

De voorstelling is dan ook een zoektocht naar een nieuwe lichaamstaal in relatie tot paaldansen en de beleving van vrouwelijkheid. ‘Ik wil de paal gebruiken als instrument van bevrijding en tegelijkertijd wil ik het in twijfel trekken. In mijn fysieke bewegingstaal wil ik loskomen van de mannelijke blik en de paal gebruiken als danspartner en boksbal tegelijk.’

In twee opeenvolgende werkperiodes dook Sofie Kramer in dit fysieke onderzoek. ‘Als uitgangspunt gebruikte in essays uit Elisabeth Bronfens boek 'Over her dead body', waarin ze onderzoekt hoe de combinatie van dood, kunst en vrouwelijkheid een rijke en verontrustende laag van de westerse cultuur vormt. Ook verkende ik de relatie tussen tekst, lichaam, paal, videoprojectie en het publiek. Zo werkte ik aan een gelaagde, interdisciplinaire performance.’  

De zoektocht werd tot het uiterste doorgevoerd tijdens een werkperiode van drie weken bij Bureau Dégradé in Den Haag. ‘Vanuit mijn verlangen om volledig autonoom op het podium te staan, wilde ik dat mijn lichaam en de paal de bron zouden zijn van de mythe, de strijd en de dans, maar ook het geluid.'

'Ik merkte dat het geluid van paaldansen eigenlijk heel interessant is; het krabben van een hand, het piepen van de huid, het stoten van het lichaam tegen de paal.'

'Samen met Mári Máko hebben we een interactieve paal ontwikkeld met sensoren erin, waardoor de paal een instrument geworden is dat ik met mijn lichaam bespeel. Mári creëerde daarvoor een heuse speeltuin met verschillende sensoren waarmee ze een opstelling wilde vinden waarbij de bewegingen een duidelijke relatie hebben met het geluid. Ik moest de paal als een ‘instrument’ leren bespelen, het leren temmen met mijn lichaam. Mijn vrouwelijke lichaam en dit fallische object kwamen zo in een wederzijds afhankelijke relatie terecht.'

 

Datum vr 22-04
Tijd 20:15 - 21:10
Genre Theater
Prijs € 16,00 Normaal
€ 14,00 Supporter
Bestel tickets
Ga verder met bestellen Account activeren

Concept, tekst, spel

Sofie Kramer

Dramaturgie

Doke Pauwels

Instrument- en geluidsontwerp

Mári Mákó

Kostuumontwerp

Esther Sloots

Techniek

Leon Vergouw

Teaser

Hessel Stuut

Scènefoto's

Nichon Glerum

Lichtontwerp en videoprojectie

Hendrik Walther