'Mijn wereldbeeld is al een paar keer gekanteld'
woensdag 25 maart

'Mijn wereldbeeld is al een paar keer gekanteld'

woensdag 25 maart

Woensdag 25 maart 

Twee weken en een paar dagen zijn we nu dicht. Mijn wereldbeeld is al een paar keer gekanteld. De Verkadefabriek leeg, nauwelijks mensen op straat, een paar medewerkers nog aan het werk. We lunchen op twee meter afstand van elkaar. Sociaal contact zoveel mogelijk vermijden, de grenzen gesloten. Ik zie mijn vrienden niet, maar bel meer dan ooit. Ook met mijn moeder in het verzorgingshuis aan het einde van de straat.

En we hebben veel contact met de collega’s in de stad en in het land. Hoe is het bij jullie? De wethouder aan de lijn, gemeenteambtenaren, allemaal betrokken. We voelen ons verbonden, met onze gezelschappen, filmers, maar eigenlijk ook veel breder.

Meer dan ooit realiseer ik me dat de Verkadefabriek er is om elkaar te ontmoeten, de ogen van kunstenaars even te leen te krijgen om naar de wereld rondom ons te kijken, te genieten van verhalen, films, theaterstukken, muziek.

Vooral ook mét elkaar je verbonden voelen in een theater- of filmzaal, terwijl je samen hetzelfde meemaakt.

Dat magische, dat verbonden voelen, dat komt weer. En misschien nog wel sterker dan ooit, nu we aan den lijve hebben gevoeld hoe belangrijk het gemeenschappelijke is. Hoe goed het voelt iets voor elkaar te kunnen doen, bij elkaar te zijn en het leven te vieren.

Tot die tijd troosten we ons met jullie warme woorden, gebaren van ondersteuning, suggesties, lieve mails. In deze voor de Verkadefabriek hele moeilijke tijden is goed te merken dat jullie bij ons betrokken blijven als bezoeker, supporter, jaarkaarthouder, sponsor. Dat helpt echt. Blijf erbij. Laten we elkaar vasthouden.

Jan van der Putten


STEUN ONS
JUIST NU

KLIK VOOR MEER INFORMATIE



Vrijdag 13 maart  

Het is me vreemd te moede. Vorige week nog werkte ik in een drukbezochte Verkadefabriek, nu zit ik alleen in het café, stoelen op de tafels. Het is, behalve de eerste kerstdagen, de eerste dag ooit zonder publiek.

Gisteren bespraken we de gevolgen met alle medewerkers die in huis waren. Dat voelde goed. Vandaag is een deel nog aan het werk. Koks om de keuken en koeling leeg te maken. De afdeling verhuur om te verplaatsen waar mogelijk en nieuwe afspraken te maken. De programmeurs zijn met hetzelfde bezig, maar vanuit huis. De kassamedewerkers boeken iedereen terug of om.

Er is vandaag nog heel veel werk te doen. Onze Verkadefabriek is ook een machientje dat staat afgesteld op iedere dag gasten ontvangen, iedere dag alles van vandaag realiseren, van gisteren verwerken en van morgen voorbereiden. Dat hele machientje komt abrupt tot stilstand.

We krijgen veel support van ons publiek. Berichtjes met sterkte, mensen die het geld van een gekocht kaartje niet terug willen hebben, maar doneren. Dat is een mooie, spontane actie die zomaar opkomt en zich over het land verspreidt. Ook blij werd ik van de moties die gisteren in de Tweede Kamer zijn aangenomen om te bekijken wat er voor onze sector gedaan kan worden.
En dat item gisteravond in het NOS journaal. Zoveel aandacht voor onze culturele instellingen is hartverwarmend. Al die hulp en steun is welkom. Ook en vooral voor de ZZP’ers in de kunst. Dat zijn er nogal wat.

Jonge kunstenaars aan de start van hun loopbaan, zoals we er zoveel zouden zien in festival Cement volgende week. Wij zijn een robuuste instelling, en als alles achter de rug is, en het publiek komt weer als vanouds, dan komen we er weer bovenop. Maar de makers en andere ZZP’ers in de kunsten, ook nog vaak met bijbanen om het hoofd boven water te houden… laten we die vooral in het oog houden en ondersteunen.

Vooralsnog zijn we dicht. Nog tot en met 31 maart (inmiddels tot en met 6 april). We houden graag contact met jullie, ons publiek, de makers.

We missen jullie nu al.

Jan van der Putten

Kun je niet vinden
wat je zoekt?

Laat het ons weten!