Nieuwe expositie:
Ik heb een droom
Jörgen Caris

Nieuwe expositie:
Ik heb een droom

Jörgen Caris

Ik heb een droom
Jörgen Caris

Waar droom je ’s nachts over? In de rubriek ‘Ik heb een droom’ in dagblad Trouw werd bekende en onbekende mensen deze vraag gesteld. Dromen over wat je hoopt te bereiken in het leven, maar vooral ook letterlijk: hoe ziet de reis naar dromenland eruit? De reis naar dat parallelle universum zonder grenzen waar je kunt vliegen, overleden dierbaren terugziet, over voorspellende gaven beschikt of inzicht krijgt in hoe je een probleem moet aanpakken dat overdag onoplosbaar lijkt.

   

Soms zijn de dromen lucide: je beseft dat je iets al eerder hebt gedroomd. Soms bevind je je in een verontrustende wereld waar niets herkenbaar is en andere regels en wetten gelden. Op de tast en al struikelend zoek je je weg, achtervolgd door demonen en spookbeelden. Daar sta je dan: plotseling op het podium, naakt en onbeschermd terwijl iedereen naar je kijkt. Of je moet onvoorbereid eindexamen doen. Of je bent in een huis zonder ramen en deuren.

Wat betekenen deze, nu eens intense en dan weer vluchtige, beelden? Bevatten ze belangrijke boodschappen, is het de dag die verwerkt wordt, zijn het angsten en onzekerheden die naar boven komen? Of moeten we niet naar verklaringen zoeken, zoals iemand zei en zijn dromen ‘willekeurige gedachten waarvan je, vlak voor het ontwaken, met een soort superverbeelding een verhaal maakt’? Hoe dan ook, we dromen allemaal – ook zij die zeggen nooit te dromen of zich er niets van herinneren omdat de beelden verdampen bij het wakker worden. Alles bij elkaar opgeteld droom je vijf jaar van je leven, vijf jaar die je in feite weggooit als je geen aandacht besteedt aan het nachtbestaan.

De geïnterviewden zijn daartoe wel bereid. Ze bieden een kijkje in hun binnenwereld: persoonlijk en intiem. Die kwetsbaarheid én de raadselachtige wereld van ons onderbewuste, weet Jörgen Caris prachtig te vangen in zijn portretten in zwart-wit. Ze illustreren als het ware de intrigerende vraag die een van de geïnterviewde opwerpt: ‘Wie ben ik: degene die wakker is en elk verhaal naar zijn hand zet, of degene die slaapt en de grip volledig kwijtraakt?’

Noor Hellman


Jörgen Caris (1971) volgde de opleiding Fotografische Vormgeving aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Erkenning kreeg hij al direct voor zijn afstudeerproject over de crisis in Albanië, waarvoor hij van Stichting de Zilveren Camera een eerste prijs documentaire fotografie ontving. Twee jaar later werd hem de Canonprijs, een oeuvreprijs voor jonge fotojournalisten, toegekend. Caris werkt als fotograaf niet alleen voor Trouw, maar ook voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid, de Volkskrant, Het Parool, ABN-AMRO, Seizoener, Querido, Filosofie Magazine, de Arbeiderspers, Nina de la Parra en theatergroep NOX. Zijn stijl wordt omschreven als betrokken, met oog voor de menselijke maat en zoekend naar eenvoud in compositie.


Op ikhebeendroom.nl kun je de teksten bij de betreffende foto’s teruglezen.


 

Kun je niet vinden
wat je zoekt?

Laat het ons weten!