Bambie - Bambie Nul

Bambie Nul is filosofische en fysieke slapstick over de treurnis én de schoonheid van de mislukking. 

Van 1995 tot 2014 maakte Bambie furore met Bambie 1 tot en met Bambie 17. Toen was het op. Twee jaar geleden begonnen ze weer bij de basis: de vloer op zonder vooropgezet plan. Bambie Nul is filosofische en fysieke slapstick over de treurnis én de schoonheid van de mislukking. Door een van de spannendste theatergroepen van ons land.

Na een stille periode begonnen Van der Laan en Stavenuiter twee jaar geleden weer bij de basis: met zijn tweeën op de vloer uitzoeken waar het om gaat in een voorstelling zonder vooropgezet concept of plan. Met Bambie Nul gingen zij voorzichtig weer het theater in en speelden deze voorstelling in zeer beperkte mate in een drietal theaters in Nederland en in september 2017 op het Bejing Fringe Festival en het Hangzhou Festival in China. Nu zijn Van der Laan en Stavenuiter eraan toe deze voorstelling te delen met een groter publiek en komt er een landelijke tournee.

Inspiratiebronnen zijn Flauberts roman Bouvard & Pécuchet, het onverwoestbare nummer Ne me quitte pas en het zwarte schilderij van Malevich (onder het motto ‘Dat kan mijn kleine zusje ook’).

Bambie Nul
Bambie Nul gaat ongeveer zo: Twee mannetjes zijn op zoek naar de Betekenis der Dingen. Zij trekken zich terug in hun absurdistisch universum en doen doelgericht onderzoek naar het leven. Naar moeder natuur, het wonder der techniek, de liefde en Het Hogere, maar staan zichzelf daarbij in de weg. Hun denkramen zijn te klein en misschien maken ze alles wat onderzocht wordt wel per ongeluk kapot.

De pers over Bambie Nul

Theaterkrant: "Bambie Nul is een treffend miniatuurtje over het allesomvattende menszijn. Uiteraard in de vertrouwde stijl van Bambie, dus met een plant, een boterham, platenspeler en een fles Spa."

Het Parool: "Jochem Stavenuiter en Paul van der Laan blinken uit in klein droogkomisch spel – subtiele handgebaren en mimieken wekken hun personages steevast tot leven." 

Haarlems Dagblad: "De aandoenlijke onhandigheid en de droge humor van de mannen maken de ondertitel meer dan waar: een grote zoektocht in het kleine.“ 

 



Foto: Paul van de Laan

Scènefoto's: Ben van Duin
 

Speeltijden