Eric van Sauers - De lief en leed tour

  • De lief en leed tour

Een behendige en expressieve macho verteller. Hij is veel te groot voor de kleine zaal, maar de cabaretier en meester-verteller zet deze dagen pas de allereerste stappen van zijn nieuwe voorstelling.

''Eric mag graag een beetje sarren en zuigen. Maar telkens laat de macho met het imposante fysiek een zachte, warme kant zien. Van Sauers fulmineert tegen de moderne tijd en zijn eigen vergankelijkheid. Zuur wordt het echter nooit. Steeds is er de tedere verrassing.'' (Elsevier)

Van Sauers excelleert in een stijl die rauw en ruw is, oprecht en ongelooflijk grappig. Hij heeft zich inmiddels ontpopt als een van de beste verhalenvertellers van dit moment. Zijn verhalen zijn hilarisch, ze schuren, ontroeren en zijn soms ook gevaarlijk. Niet zelden zul je ze nooit van je leven vergeten.

Na het zeer succesvolle en fascinerende programma Ontroert komt van Sauers nu om met liefde het leed te delen.

Komisch.
Meeslepend.
Urgent.
Comedy recht uit het hart.

Eric van Sauers was al gepokt en gemazeld in het stand-up comedycollectief  Comedytrain toen hij vanaf de jaren negentig met zijn cabaretvoorstellingen de theaters veroverde.

De pers over Ontroert:

★★★★ - Volkskrant: “Ontroert maakt vooral duidelijk wat een behendige en expressieve verteller Van Sauers is.”

★★★★ - Telegraaf  - “Eric van Sauers is terug. Nog even grappig als altijd.”

★★★★ - Parool: “Van Sauers slaat met Ontroert een mooie nieuwe weg in. Zijn verongelijkte houding is nog steeds vreselijk grappig, maar hij vertelt vooral een intiem verhaal over sterfelijkheid. (…) Hij doet precies wat de titel van zijn voorstelling belooft. Hij ontroert.”

Elsevier: Zelden komt midlifecrisis zo briljant aan bod als bij Eric van Sauers.
“Er is een vorm van volwassen cabaret waarin belangrijke maatschappelijke thema’s aan bod komen zonder dat sprake is van een uitgesproken politieke stellingname. De soloprogramma’s van Eric van Sauers vormen hier een mooi voorbeeld van. Het is een bijzonder soort kleinkunst dat de Amsterdammer van Surinaamse afkomst beoefent. (...) Hij mag graag een beetje sarren en zuigen.

Maar telkens laat de macho met het imposante fysiek een zachte, warme kant zien. (…) Van Sauers fulmineert tegen de moderne tijd en zijn eigen vergankelijkheid. Zuur wordt het echter nooit. Steeds is er de tedere verrassing. Zo volgt na een tirade tegen luidruchtige, verwende kinderen een anekdote over een lief meisje dat nog niet door heeft hoe slecht de wereld is. En het sublieme slot laat zien dat het bestaan zelfs voor een geestelijk verwarde, aftakelende vijftiger de moeite waard kan zijn.” 

Speeltijden