In Good One volgen we Sam, een 17-jarig meisje dat meegaat op een wandeltocht met haar vader en zijn beste vriend. Ze trekken met z’n drieën de bergen in, zonder wifi of afleiding. Alleen natuur, gesprekken en veel tijd om na te denken. Klinkt relaxed, toch? Maar al snel merk je dat het helemaal niet zo relaxed is voor Sam.

De mannen praten veel over hun leven, maken flauwe grappen en lijken Sam niet altijd serieus te nemen. Sam is stil, kijkt en luistert. Ze voelt zich steeds meer buitengesloten. Alsof ze er wel is, maar niet echt meedoet. Zonder grote ruzies of drama laat de film zien hoe het voelt om afstand te nemen van de mensen om je heen en hoe het is om volwassen te worden. Good One benadrukt dat dit niet altijd gaat met grote stappen, maar juist ook met kleine stappen gaat.

Actrice Lily Collias speelt Sam op een hele rustige, maar krachtige manier. Ze zegt niet veel, maar je begrijpt toch wat ze denkt en voelt. Dit voel je vooral in blikken, stiltes en ongemakkelijke gesprekken. Dat maakt Good One zo sterk: het is een film vol emoties, zonder daar veel woorden voor nodig te hebben.

De natuur speelt ook een grote rol. De bergen en bossen zijn prachtig, maar voelen soms ook benauwend, precies zoals Sam zich voelt. Alles is rustig gefilmd, zonder snelle scenes of harde muziek. Daardoor heb je als kijker meer aandacht voor Sam en komen haar emoties extra hard bij je binnen.

Good One laat zien hoe het is om op te groeien, grenzen te voelen en jezelf beter te leren kennen. Door deze punten is de film met maar liefst vier sterren jongerenproof. Als je houdt van films waar je over na blijft denken, is dit er zeker een voor op je lijst!

★★★★ Jongerenproof

De tragikomedie En Fanfare doet precies wat hij belooft: ik keek deze film met een lach én een traan. Het verhaal draait om twee mannen die ontdekken dat ze broers zijn. Totaal onbekenden voor elkaar, die samengebracht worden door een ingrijpende gebeurtenis, met muziek als rode draad in hun relatie.

Thibaut, een wereldberoemde dirigent, krijgt te horen dat hij leukemie heeft en dringend een beenmergtransplantatie nodig heeft. Zijn zus laat zich als donor testen, maar dan komt de schokkende waarheid aan het licht: zij is helemaal niet zijn zus. Sterker nog, het blijkt dat Thibaut een broer heeft.

Die broer is Jimmy, een trombonist in de fanfare van een klein dorp. Ondanks de totaal verschillende levens van Thibaut en Jimmy bouwen ze snel een band op. Ze plagen elkaar, hebben ruzie, lachen samen en groeien naar elkaar toe zoals broers dat kunnen.

En Fanfare verrast je met een dosis humor en geeft de groeiende band tussen twee broers prachtig weer. De film weet je op de juiste momenten te raken. Je lacht om de onenigheid tussen Thibaut en Jimmy, maar je voelt ook de oprechte liefde die tussen de twee groeit.

Wat deze film extra sterk maakt, is hoe makkelijk hij te volgen is. Het is een luchtig en menselijk verhaal, zonder ingewikkelde verhaallijnen. De muzikale setting, van concertzalen tot dorpsfanfare, zorgt voor een warme sfeer die de verschillen én overeenkomsten tussen de broers benadrukt.

En Fanfare is met vier sterren jongerenproof. Het is een warme, grappige film over onverwachte familiebanden met muziek als verbindende factor. En de allerbelangrijkste boodschap: je hebt elkaar nodig in het leven. En Fanfare is ontroerend, maar niet zwaar en daarmee een echte aanrader voor jongeren.

★★★★ Jongerenproof

Vergeet alles wat je denkt te weten over romantische komedies. The Other Way Around is geen zoetsappig liefdes verhaal vol clichés en dramatische ruzies. Deze Spaanse film is juist origineel en verrassend. Ale en Alex besluiten na vijftien jaar samen te zijn geweest, hun relatie te beëindigen. In plaats van elkaar met knallende ruzie te verlaten, besluiten ze dat het tijd is om verder te gaan. En hoe doen ze dat? Door een groot afscheidsfeest te geven! Geen huilende familieleden en gescheurde foto’s, maar muziek, speeches en een hoop gezelligheid. Een soort bruiloft dus, maar dan andersom. Letterlijk.

Een groot deel van de film gaat over hoe Ale en Alex hun vrienden en familie op de hoogte brengen van hun beslissing. Iedereen reageert verbaasd. Wie geeft er nu een feest voor een beëindigde relatie? De herhalende gesprekken kunnen soms wat lang duren, maar dan wordt het verhaal ineens interessanter.

Er zijn namelijk twee films die compleet door elkaar lopen en dat trekt als kijker je volledige aandacht. Ale is een regisseur en Alex een acteur. Samen maken ze een film over hun leven. Je krijgt stukken te zien van die film, maar deze lopen door het échte verhaal heen. Soms weet je het niet meer zeker: kijk ik nu naar Ale en Alex in het echt, of naar de film die ze samen maken? 

Wat deze film vooral jongerenproof maakt, is de boodschap: niet iedere relatie eindigt met gebroken harten en een hoop gedoe. Soms is afscheid nemen gewoon het beste. En dat kan liefdevol en vredig, soms zelfs met een beetje humor. The Other Way Around krijgt van mij drie van de vijf sterren en is daarmee jongerenproof: de film is een aanrader voor jongeren die enthousiast worden van een romcom, maar ook houden van interessante verhaallijnen en een diepgaande boodschap.

★★★ Jongerenproof

Vingt Dieux is een Franse coming-of-age film, waarin je de hoofdpersoon volgt op weg naar volwassenheid. In <i>Vingt Dieux</i> volg je Totone, hij is achttien jaar oud en houdt vooral van feesten en drinken. Wanneer zijn vader een ongeluk krijgt en overlijdt, staat Totones wereld op z’n kop. Hij krijgt de verantwoordelijkheid om voor zijn zevenjarige zusje te zorgen en dat betekent ook: geld verdienen. Hij hoort op een kaasboerderij over een wedstrijd voor het maken van Comté-kaas, waarbij de winnaar een flinke geldprijs kan winnen. Dat ziet Totone wel zitten! Samen met zijn zusje Claire en zijn twee beste vrienden gaat hij het Comté-avontuur aan.

Ondanks dat Totone en Claire net hun vader hebben verloren, wat een heftige gebeurtenis is, voelt de film zelf allesbehalve zwaar. Sterker nog, ik zou de film omschrijven als luchtig, grappig en makkelijk te volgen. Daarnaast zit er een goed tempo in, waardoor de film makkelijk weg kijkt.

Voor het maken van de Comté is melk nodig, deze stelen ze bij de boerderij van Marie-Lise, de soort van vriendin van Totone. Deze relatie brengt een hoop onhandigheid en ongemakkelijkheid met zich mee en dat levert hilarische momenten op.

Jongerenproof is Vingt Dieux zeker: het is makkelijk te volgen, luchtig en zit vol humor. Waarom krijgt deze film dan geen vijf sterren? Voor mij verdient een film pas vijf sterren als deze niet alleen grappig en begrijpelijk is, maar ook een mooie boodschap of wijze les bevat. Vingt Dieux legt de nadruk op humor en volgbaarheid en minder op diepgang. Juist daardoor is het wel een perfecte film voor een ontspannend filmavond met vrienden!

★★★★ Jongerenproof

Ik zal zien verteld het aangrijpende verhaal van Lot (Aiko Beemsterboer van Oogappels en Vechtmeisje), een zeventienjarig meisje dat plotseling blind wordt door een vuurwerkongeluk. Nu denk je vast: weer de boodschap dat je op moet passen met vuurwerk… Geen zorgen, dat is niet waar deze film om draait. Ik zal zien laat op een bijzondere manier zien hoe het is om als tiener je zicht te verliezen, hoe je leven in één klap kan veranderen en hoe je álles opnieuw moet leren. 

Wat deze film bijzonder maakt, is dat je op sommige momenten door de ogen van Lot kijkt. Hierdoor ervaar je zelf hoe het is om blind te zijn. Zo zie je soms alleen de onderkant van een gezicht of is het beeld heel wazig, wat frustrerend kan zijn, maar daardoor voel je nog beter wat Lot doormaakt.

Ik zal zien is absoluut jongerenproof. Niet alleen omdat de hoofdpersoon zelf jong is, maar vooral door de ontwikkelingen die ze doormaakt. Zo is Lot op het begin erg koppig en wil ze geen hulp van anderen. Daarna doet ze er alles aan om aan de realiteit te ontsnappen. Zo komt ze erachter dat ze in haar dromen nog wel kan zien, waardoor ze van alles probeert om zoveel mogelijk te kunnen slapen. Daarbij verliest ze zichzelf volledig. Uiteindelijk gaat Lot de confrontatie met haar leven aan en groeit ze uit tot een zelfstandig, volwassen persoon. Veel jongeren herkennen deze worstelingen. Om die reden zou ik jongeren zeker aanraden om Ik zal zien bij de Verkadefabriek te komen kijken! Een film die niet alleen raakt, maar je laat zien hoe je jezelf kunt verliezen én weer terug kan vinden.

★★★★★ Jongerenproof